Zwiedzamy Słowację. Śpiący Mnich - Zamek Kamienica - Sabinov

Zwiedzamy Słowację. Śpiący Mnich - Zamek Kamienica - Sabinov
Słowacja, Republika Słowacka (słow. Slovensko, Slovenská republika) – państwo śródlądowe w Europie Środkowej. Graniczy z Austrią (106,7 km), Polską (541,1 km), Czechami (251,8 km), Ukrainą (97,8 km) oraz Węgrami (654,8 km). Łączna długość granicy lądowej wynosi 1652,2 km. Do 1993 wchodziła w skład Czechosłowacji. Od 19 stycznia 1993 r. członek ONZ, od 29 marca 2004 członek NATO, od 1 maja 2004 należy do Unii Europejskiej, a od 1 stycznia 2009 – do strefy euro. Stolicą państwa jest Bratysława, położona nad Dunajem przy granicy z Austrią i Węgrami.

Spiací Mních – zbudowane z wapieni krynoidalnych skałki w miejscowości Kamenica na Słowacji. Pod względem geologicznym należą do Pienińskiego Pasa Skałowego (Pieninské bradlové pásmo). W podziale fizycznogeograficznym Słowacji znajdują się w obrębie Gór Czerchowskich (u ich południowo-zachodniego podnóża opadającego do Šariša (podregion: Ľubotínska pahorkatina).
Skały te od dawna budziły zainteresowanie ludzi. Już przed 10 wiekiem naszej ery miały swoją nazwę – Spiaci obor. Były wówczas miejscem kultu religijnego mieszkających tu Słowian. Potem, w związku z przejściem miejscowej ludności na chrześcijaństwo zmieniono ich nazwę na Spiaci mních, co w tłumaczeniu na język polski oznacza Śpiący Mnich. Nieco powyżej zabudowań Kamenicy mieli swój klasztor benedyktyni. Później dla skał tych pojawiły się nowsze nazwy: Spiaci princ (Śpiący książę), Indian (Indianin), Kamenná žena (Skamieniała kobieta), Kamenná baba (Skamieniała baba) i Śpiąca panna (Śpiąca panna). Wszystkie te nazwy nawiązują do wspólnego elementu: wyjątkowej i ogromnej naturalnej struktury podobnej do leżącego ciała. Głowa, szyja i klatka piersiowa mężczyzny są dobrze widoczne z drogi biegnącej poniżej. Na głowie można wyróżnić oko, ucho, nos.
Skały są pomnikiem przyrody. Chronione są ze względów na ich wartości geologiczne, botaniczne, zoologiczne, speleologiczne i prehistoryczne. Znajdują się w nich 4 jaskinie: Perúnova jaskyňa, Lónova jaskyňa, Tajomná kukla i Nosová skala. Przy biegnącej poniżej skał szosie Ľubotín – Lipany znajduje się parking, a przy nim obudowane, wydajne źródło wody Mnichov prameň.

Zamek Kamenica (słow. Kamenický hrad) – ruiny zamku w miejscowości Kamenica na Słowacji. Znajdują się na zbudowanym ze skał wapiennych wzgórzu Zámok (725 m), u zachodnich podnóży Gór Czerchowskich.
Zamek wzniesiony został w XIII wieku. Zdobyty został w 1558 r. przez wojska cesarskie i po zdobyciu zburzony. W 1811 r. materiał skalny i pozostałe jeszcze resztki zamku wykorzystano do budowy miejscowej gorzelni. Pozostały tylko resztki wieży. Obecnie dokonano częściowej rekonstrukcji zamku i całe wzgórze zamkowe udostępniono do zwiedzania, wykonując sieć ścieżek.
Z Kamenicy do ruin zamku prowadzi znakowana ścieżka edukacyjna z tablicami informacyjnymi. Szczyt wzgórza zamkowego jest bezleśny i dzięki temu jest on bardzo dobrym punktem widokowym. Panorama obejmuje Góry Czerchowskie, Góry Lewockie i Spišsko-šarišské medzihorie z jego miejscowościami.

Sabinov (do 1927 także Sobinov, węg. Kisszeben, niem. Zeben, łac. Cibinium, d. pol. Sabinów) – miasto powiatowe we wschodniej Słowacji, w kraju preszowskim, w historycznym regionie Szarysz (Šariš).
Sabinov leży na wysokości 333 m n.p.m. w dolinie górnej Torysy, między Górami Czerchowskimi (Čergov) na północy a Bachureniem na zachodzie, na północnym krańcu Kotliny Koszyckiej. Powierzchnia miasta wynosi 23,376 km².
Badania archeologiczne potwierdzają istnienie w miejscu dzisiejszego Sabinova słowiańskiej osady już w X wieku. Dokument z 1248 wspomina o Sabinovie jako o jednej z posiadłości dominium Wielkiego Szarysza. W połowie XIII wieku w mieście osiedliła się kolonia niemieckich rzemieślników. W II połowie XIII wieku Sabinov otrzymał prawa miejskie. Przywilejem z 28 stycznia 1299 król Andrzej III przeniósł miasto na prawo spiskie, zapewniając mu tym samym liczne przywileje, jak prawo do własnego sądu, wybieralność władz miejskich i miejscowego proboszcza, zwolnienia od ceł, podatków i obowiązków wojskowych oraz swobody łowieckie i rybackie.
Rozkwit miasta rozpoczął się wraz z uzyskaniem statusu wolnego miasta królewskiego w 1405. W 1480 Sabinov został członkiem wschodniosłowackiej hanzy – Pentapolitany. W II połowie XV wieku miasto zostało kilkakrotnie zniszczone w wojnach domowych i polsko-węgierskich, co nie przeszkodziło rozkwitowi miasta w XVI wieku. Rozwojowi miasta nie przeszkodziło również zastawienie go przez króla Władysława Jagiellończyka magnatowi Emerykowi Perenyi’emu na początku XVI wieku – mieszczanie już po kilkunastu latach wykupili zastaw. Miasto podupadło w czasach wojen habsbursko-węgiersko-tureckich w XVIII wieku. Od końca XVIII wieku miasto zaczęło nabierać charakteru przemysłowego, który utrzymało do dzisiaj. W 1910 miasto liczyło 3,3 tys. mieszkańców, z czego 1,6 tys. Słowaków, 1,2 tys. Węgrów, 0,3 tys. Niemców i 0,1 tys. Cyganów. W czasie II wojny światowej miejscowa kolonia żydowska została wymordowana w obozach koncentracyjnych. Pod koniec wojny miasto liczyło 3 tysiące mieszkańców.

Andrzej Gulewicz  MTV24
Fot. aut.
 
Autor: Andrzej Gulewicz

Komentarze


Brak komentarzy - Badź pierwszy!!!
Dodaj komentarz
Główna kolumna
partnerzy:
hej.mielec.pl sacz.in videobeskidy wmediach.pl andre-g.nazwa.pl capital24 krynica