Kościół pw. Wszystkich Świętych

Kościół pw. Wszystkich Świętych to kameralna, pełna uroku świątynia ukryta w Górce Kościelnickiej, na obrzeżach Nowej Huty przy ul. Podbiałowej 6. Powstała w latach 1646–1648 z fundacji Barbary Morsztynowej, właścicielki Kościelnik, a konsekrowano ją w 1698 roku. Choć przeszła przebudowę w 1777 r. i gruntowny remont w latach 1994–2000, zachowała swój późnogotycki, drewniany charakter — jest zbudowana w konstrukcji zrębowej, co nadaje jej przytulny, historyczny klimat. To kościół bez wieży, ale z urokliwą barokową wieżyczką sygnaturową nad nawą. Wnętrze kryje iluzoryczne sklepienia kolebkowe i bogatą polichromię z 1909 r., uzupełnianą w 1954 r., przedstawiającą wizerunki świętych oraz stacje Drogi Krzyżowej. Warto zatrzymać się przy rokokowych ołtarzach z XVIII wieku: w ołtarzu głównym oglądać można XVII-wieczny obraz Matki Boskiej Anielskiej, a w ołtarzach bocznych — sceny z XVIII wieku oraz obraz Serca Jezusa z lat 1952–1956. Dodatkowo w kościele znajdują się barokowa chrzcielnica i subtelna rokokowa ambona. Przy świątyni stoi murowana dzwonnica bramna z 1823 r., fundacji hr. Józefa Wodzickiego, z zachowanym marmurowym epitafium. Obok znajduje się niewielki cmentarz wojenny z I wojny światowej, a na dawnym cmentarzu przykościelnym można odnaleźć groby lokalnych rodzin: Zapalskich (m.in. Józefa, powstańca listopadowego, 1805–1878) oraz Potockich i Wodzickich, z tablicą nagrobną Stefana hr. Potockiego (1820–1891). Kościół pw. Wszystkich Świętych znajduje się na Małopolskim Szlaku Architektury Drewnianej — to doskonały przystanek dla miłośników historii i klimatycznych, drewnianych zabytków Krakowa.